ÜZÜNTÜYÜ BIRAK YAŞAMAYA BAK ;)

Sizinle bir kitap hakkındaki fiikirlerimi paylaşamk istiyorum.. Ortaköy’deki kitapçıda arkadaşımla bakınırken arkadaşımın şaka ile karışık “bu kitabı sana alıyım mı?” diye sormasıyla başladı seruvenimiz..Kitabın İsmi bana bir yerden tanıdık geliyordu.. Daha önceden alınmış olması mühtemel kitaplardan biriydi.. Eve geldiğinde yanılmadığımı gördüm.. “Üzüntüyü Bırak Yaşamaya Bak” Dale CARNEGIE nin ünlü kitaplarından biri.. siz “daha yeni mi duyorsun bu kitabı” diyebilirsiniz.. Ben ömrüm boyunca duymamayı tercih ederdim ama bazı zamanlarda bir kitap, bir söyleşi, bir resim hayatınızda yön vermeye yardımcı oluyor.. Ve ozaman istemesenizde o sizi buluyor..

Kitap gercekten üzüntünün insana neler yapabileceği gerçek örnekleri ile ortaya koyuyor ve ekliyor;
üzüntüyü bırakmamızın en önemli adımlarından birinin bugünü yaşamak olduğunu belirtiyor, bunu “günleri kapalı bölmelerde yaşayın” diyerek anlatıyor.
“Geçmişin kapılarını kapatın, onu gömün gitsin. Geleceğin yükünü dününkiyle birleştirip bugün taşımaya kalkarsanız yıkılırsınız. Yarınlara karşı hazırlıklı olmamızın en iyi yolu tüm zeka ve coşkumuzla bugünün işleri üzerinde yoğunlaşmaktır. Kendimizi geleceğe ancak böyle hazırlayabiliriz.”
Kitapı büyük bir hızla okuyorum baya bir sardı derken… Küt ben yine dün ile bugünü karşılaştırmaya başladım..
Kitapta çok güzel bi laf var “Hayat çok kısa olduğu için değeri büyüktür..” Aslında belki biz yaşadığımız şu anın değerini bilmiyoruz.. kendi dertlerimiz kendimize fazla geliyor etrafımızda olup bitenleri asla göremiyoruz.. görsek bile algılayamıyoruz.. Dünyada neler olduğunu bilen varmı.. Afrika’daki açlığı, Darfur,Irak,Afganistan,Filistin’deki savaşları.. yada ülkendeki Kaybettiğin MEHMETÇİK’İNDEN haberin varmı.. Aslında Sitemim kendime.. O kadar kendi kendimle kaldım ki önceki beni unuttum…
Her sene milyonlarca öğrenci sınavlara hazırlanıyor.. Bu hazırlık sürecindeki bir öğrenciyi testlerinden başını kaldırp buğün ülkende ne oldu sorusunu sorduğunuzda alıcağınız cevap “bilmiyorum ” olucaktır.. Ya da yoldaki birine.. Yaşam derdi insanların etrafını okadar sarmış ki kendi dertlerinle okadar meşguller ki etrafında hatta evinde olanların bile farkında olmadan yaşamlarını sürdürürler..Tabi buna yaşamak denirse.. Toplum olarak üzüntü bizi okadar ele geçirmiş ki hayatımızdaki güzelliklerin farkında değiliz.. değilim..
Kitap gercekten baş ucu kitabı olması gereken kitaplardan ve arada bir yatmadan önce elinize alıp sayfalarınızı karıştırmanız üzüntülerinizden biraz olsun uzak kalmanızı sağlayacaktır… deneyin.. Fakat yazar kendiside belirtiyor.. eğer siz kararlı değilseniz bu kitabı fırlatıp atın diye.. önce kararınızı verin sonra herşey kendiğinden gerçekleşecektir..(böle söylerkende çok koLay geliyor ) Yazar, başkaları gibi olanları unutun demiyor.. sadece kabullenip düşmeyin diyor.. Çünkü bazı şeyler asla unutulmuyor..
Mutluluklarla… baş.. baş..